W poniedziałek, 9 lutego, wyruszyliśmy na nasze zimowisko do Karpacza, a w same Walentynki je zakończyliśmy i jak to mówią niektórzy: „to była petarda”. Do DWD „Architekton” w Karpaczu przyjechały 44 osoby, z różnych miejscowości naszej diecezji, a wśród nich dzieci i młodzież z rodzin dotkniętych skutkami powodzi w 2024 roku, harcerki i harcerze z V Legnickiej Drużyny Harcerskiej „Via” oraz 9 Harcerskiej Drużyny Pożarniczej „Agat” im. ppłk. cc Adama Boryczki ps. „Brona”.
Można powiedzieć, że Karpacz jest miejscowością, gdzie ciągle wchodzi się pod górę, co zawsze stanowi duże wyzwanie pod względem kondycyjnym dla wszystkim przyjeżdzających, ale nawet nasi najmłodsi uczestnicy fantastycznie dawali radę. Już we wtorek przeszliśmy przez Karpatkę, Orlinek, Zaporę na Łomnicy, Dziki Wodospad i anomalię grawitacyjną, a następnego dnia powędrowaliśmy do Schroniska „Samotnia”. Nasz szlak prowadził poprzez piękne tereny Karkonoskiego Parku Narodowego, który jeszcze trwał w zimowej aurze. W schronisku „Samotnia” spotkaliśmy ratowników GOPR z Grupy Karkonoskiej, którzy opowiadali nam o swojej pracy, a następnego dnia zwiedzaliśmy ich siedzibę w Karpaczu. Także wśród zajęć przygotowanych przez DWD ‘Architekton” mogliśmy zapoznać się dokładniej z pracą ratowników górskich i sprzętem, który wykorzystują m.in. przy poszukiwaniu ludzi pod lawinami śnieżnymi. Najmłodszych jak i starszych uczestników naszego zimowiska ucieszyła wizyta w Muzeum Klocków w Karpaczu. Makiety zbudowane z klocków Lego, budziły zachwyt i dyskusje młodych konstruktorów, a możliwość grania w gry video dostarczyła śmiechu i rywalizacji w zdobywaniu punktów. Ostatnią naszą wyprawą była wycieczka zielonym szlakiem do Borowic, gdzie zwiedziliśmy fińską wioskę Kalevala. Zaglądneliśmy tam do Domku Muminków, wygłaskaliśmy 3 piękne psy rasy Husky, wysłuchaliśmy opowieści o życiu i warunkach na terenach dalekiej Laponii oraz uczyliśmy się liczyć w języku suomi, a na koniec zostaliśmy poczęstowani pysznym kakao i chałką.
Na zimowisku czas nam śmigał szybciej niż nasi narciarze na stoku, a oni mieli okazję po raz pierwszy uczyć się jeździć na nartach. Na zajęciach poznawaliśmy faunę i florę Karkonoszy, malowaliśmy kamienie, uczyliśmy się rozpalać ogniska na śniegu, opatrywać rany, strzelać z broni laserowej, dyskutowaliśmy o zagrożeniach związanych z używkami, hejtem i cyber bezpieczeństwem. Pomimo tylu zajęć nie zabrakło nam czasu na relaks, była: dyskoteka, karaoke, wspólne śpiewanki, oglądanie filmów, ognisko z pieczeniem kiełbasek i wizyta w Parku Wodnym „Tropikana” Hotelu Gołębiewski.
Wśród tych wszystkich atrakcji najważniejsze i najpiękniejsze co się wydarzyło to budowane relacje uwidaczniające się poprzez: szacunek i uwagę dla drugiej osoby, wzajemną pomoc i życzliwość, nowe znajomości i przyjaźnie, które mamy nadzieję, że przetrwają próbę czasu i odległości.
Serdeczne podziękowania składamy:
– kadrze DWD Architekton w Karpaczu, za przyjęcie nas po raz trzeci, profesjonalną współpracę, przygotowanie atrakcyjnych zajęć, pyszne posiłki, wszelką życzliwość i wsparcie,
– przewodnikom: p. Kazimierzowi Mazurowi i p. Januszowi Perzowi, za przewędrowanie z nami kolejnych kilometrów i dzielenie się swoją ogromną wiedzą i pasją,
– ratownikom GOPR Grupy Karkonoskiej – za umożliwienie nam zwiedzenia Stacji Ratunkowej GOPR w Karpaczu i przybliżenie pracy ratownika górskiego,
– instruktorom i właścicielom Lustyk Team- za fantastyczny czas na stoku,
– Muzeum Klocków w Karpaczu – za serdeczne przyjęcie tak licznej grupy,
– właścicielom wioski Kalevala – za gościnę i wspaniałe opowieści o Skandynawii,
– obsłudze Hotelu Gołębiewski w Karpaczu – za wszelką pomoc i życzliwość,
– kierowcy Wacha Bus – za bezpieczny transport grupy,
– oraz kadrze naszego zimowiska – za profesjonalne prowadzenie zajęć, opiekę nad uczestnikami, uśmiech, serdeczność i wsparcie okazywane każdego dnia.
Jesteśmy przekonani, że ten zaplanowany przez nas czas, został wykorzystany w 100%, a wspomnienia będą wywoływać uśmiech na wielu twarzach.
Dziękujemy.
Dobra jest więcej. Z błękitnym niebem. Czuwaj.
